|
آزادی ام را با پرندگان قسمت می کنم و هنوز در اوجم
|
مگر می شود رفت مجتمع و آقای امیری را ندید.
مگر می شود ...
6 ساله که بودم و تابستان ها به کلاس نقاشی می رفتم اولین بار آنجا بود که دیدمش.
غمگین تر از آنم که بخواهم بیشتر بنویسم.
دلم برای آن بابایی که ریش و موی سفید داشت تنگ می شود.